Όταν επιλέγετε εξοπλισμό επίστρωσης, πρέπει να ξεκινήσετε με το τεμάχιο εργασίας ή την παραγωγική ικανότητα;

Όταν σχεδιάζετε μια γραμμή επικάλυψης ψευδαργύρου-αλουμινίου, ένα από τα πρώτα ερωτήματα που κάνουν πολλοί πελάτες είναι:

"Πόσους τόνους μπορεί να επεξεργαστεί αυτή η γραμμή την ώρα;"

Η χωρητικότητα είναι βέβαια σημαντική, ωστόσο, η χρήση ενός στόχου όπως "τόνοι την ώρα" ως σημείο εκκίνησης για την επιλογή εξοπλισμού μπορεί εύκολα να οδηγήσει το έργο σε λάθος κατεύθυνση.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, η παραγωγική ικανότητα δεν αποτελεί την πρώτη πηγή για την επιλογή του εξοπλισμού.χρόνος κύκλου, και οργάνωση της παραγωγής.

Μια πιο πρακτική προσέγγιση ξεκινά με τα ίδια τα εξαρτήματα.

Ποιο είδος εξαρτημάτων επικάλυπτεται; Ποιες είναι οι διαστάσεις και τα βάρη τους; Είναι κανονικού ή σύνθετου σχήματος; Πόσα εξαρτήματα πρέπει να επεξεργαστούν σε κάθε παρτίδα; Η παραγωγή βασίζεται σε μεγάλες,συνεχείς παρτίδες, ή το εργοστάσιο αλλάζει συχνά μεταξύ διαφορετικών προϊόντων;

Μόνο αφού κατανοήσουμε αυτές τις συνθήκες μπορούμε να καθορίσουμε την κατάλληλη μέθοδο επίχρισής, τη διαμόρφωση του εξοπλισμού, το σύστημα φόρτωσης και τον απαιτούμενο κύκλο παραγωγής.

Με άλλα λόγια, η επιλογή του εξοπλισμού επίστρωσης δεν αφορά κυρίως την απάντηση:

¢Πόση χωρητικότητα χρειάζομαι;"

Το πιο σημαντικό ερώτημα είναι:

“Ποιος είναι ο σωστός τρόπος για να επικαλυφθούν αυτά τα συγκεκριμένα μέρη με συνέπεια και αποτελεσματικότητα;"

Ο ίδιος στόχος ικανότητας μπορεί να απαιτεί εντελώς διαφορετικό εξοπλισμό

Ας υποθέσουμε ότι ένας κατασκευαστής σχεδιάζει να εγκαταστήσει μια γραμμή επικάλυψης ψευδαργύρου-αλουμινίου με τη χρήση μιας διαδικασίας δύο βάσεων και μιας επικάλυψης..

Σε αυτό το στάδιο, μπορεί να φαίνεται λογικό να αναζητηθεί απλώς μια μηχανή επίχρισής με ονομαστική ισχύ κοντά στον στόχο αυτό.

Ωστόσο, ένα κρίσιμο στοιχείο εξακολουθεί να λείπει: το κομμάτι εργασίας.

Τα εξαρτήματα πρέπει να περάσουν από διάφορα στάδια επικάλυψης και στεγνώσεως.και συγχρονισμός με τις προγενέστερες και μεταγενέστερες διαδικασίες πρέπει επίσης να εξεταστεί.

Οι διαφορές στις διαστάσεις των εξαρτημάτων, το βάρος, τη γεωμετρία και την ποσότητα φόρτωσης των παρτίδων μπορούν να αλλάξουν σημαντικά τον πραγματικό ρυθμό παραγωγής της ολοκληρωμένης γραμμής.

Παραδείγματος χάριν, εξετάστε δύο εργοστάσια που παράγουν και τα δύο συνδετικά στοιχεία.

Το ένα επεξεργάζεται μικρά, τυποποιημένα εξαρτήματα με σχετικά ομοιόμορφες διαστάσεις. Το άλλο χειρίζεται μεγαλύτερα και βαρύτερα εξαρτήματα.την κατάλληλη διαμόρφωση της μηχανής, το βάρος φόρτωσης ανά παρτίδα και ο κύκλος λειτουργίας μπορεί να διαφέρουν πολύ.

Συνεπώς, η επιλογή του εξοπλισμού δεν θα πρέπει να απλουστεύεται ώστε:

"Χρειαζόμαστε X τόνους την ώρα, οπότε χρειαζόμαστε μια μηχανή με ικανότητα X τόνων την ώρα".

Το σωστό σημείο εκκίνησης είναι ο καθορισμός των απαιτήσεων για το εργασιακό κομμάτι και τη διαδικασία.

Το εργαλείο καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να φορτώνονται και να χειρίζονται τα εξαρτήματα.

Μόλις αυτοί οι παράγοντες είναι σαφείς, μπορεί να υπολογιστεί η απαιτούμενη χωρητικότητα παρτίδας και ο χρόνος κύκλου, και μόνο τότε μπορεί να καθοριστεί η πρακτική απόδοση ολόκληρης της γραμμής επικάλυψης.

Το Εργαζόμενο Μέρος Είναι Το Πραγματικό σημείο Εκκίνησης

Στην αρχή ενός σχεδίου γραμμής επικάλυψης, είναι πιο χρήσιμο να καθορίσετε σαφώς τα μέρη από το να ρωτήσετε αμέσως πόσους τόνους μπορεί να επεξεργαστεί ένα μηχάνημα ανά ώρα.

Οι διαστάσεις των εξαρτημάτων επηρεάζουν τη μέθοδο φόρτωσης, το σχεδιασμό του καλαθιού και τη δομή της μηχανής.

Το βάρος των εξαρτημάτων επηρεάζει όχι μόνο το φορτίο ανά παρτίδα αλλά και την αντοχή του καλαθιού, την κίνηση της μηχανής, τα συστήματα ανύψωσης και τη μεταφορά προς τα κάτω.

Η γεωμετρία του εξαρτήματος μπορεί να επηρεάσει άμεσα τα σημεία επαφής, την κάλυψη, την αποστράγγιση υγρού και την ομοιομορφία της επικάλυψης κατά τη διάρκεια της διαδικασίας επικάλυψης.

Οι βίδες, οι νάτσες, οι ελατήρια, τα τυπωμένα μέρη και άλλα μεταλλικά στοιχεία μπορεί να είναι κατάλληλα για επικάλυψη ψευδαργύρου-αλουμινίου, αλλά δεν συμπεριφέρονται με τον ίδιο τρόπο μέσα σε μια μηχανή επικάλυψης βύθισης περιστροφής.

Σημαντικά ερωτήματα περιλαμβάνουν:

• Το μέρος περιέχει τυφλές τρύπες ή βαθιές κοιλότητες;
• Μπορούν τα μέρη να ενωθούν ή να ενωθούν μεταξύ τους;
• Είναι εύκολο να προστατευθούν ορισμένες επιφάνειες από γειτονικά μέρη;
• Μπορούν τα συστατικά να κινούνται και να πέφτουν σωστά μέσα στο καλάθι;

Αυτές οι λεπτομέρειες μπορεί να φαίνονται ασήμαντες, αλλά επηρεάζουν άμεσα την επιλογή του εξοπλισμού και τις παραμέτρους της διαδικασίας.

Μια άλλη σημαντική διάκριση είναι η διαφορά μεταξύ του μέγιστου ονομαστικού φορτίου της μηχανής και του πραγματικού επιτρεπόμενου φορτίου για ένα συγκεκριμένο εργασιακό κομμάτι.

Για παράδειγμα, αν μια μηχανή επίχρισής είναι σχεδιασμένη για μέγιστο φορτίο καλαθιού 180 kg, αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε είδος εξαρτήματος πρέπει να φορτίζεται σε 180 kg.

Το μέγεθος των εξαρτημάτων, η πυκνότητα συσκευασίας, η συνολική επιφάνεια, η επαφή μεταξύ των εξαρτημάτων και η συμπεριφορά της επικάλυψης μπορεί να μειώσουν την πρακτική ποσότητα φόρτωσης.

Για το λόγο αυτό, οι προδιαγραφές εξοπλισμού δεν θα πρέπει ποτέ να αξιολογούνται ως μεμονωμένοι αριθμοί.

Το πραγματικό ερώτημα είναι πάντα:

Σε ποιες συνθήκες εργαστηρίου και διαδικασίας επιτεύχθηκε αυτή η απόδοση;

Μόλις οριστεί το εργασιακό κομμάτι, μπορεί να επιλεγεί η μέθοδος επικάλυψης

Μετά την κατανόηση των χαρακτηριστικών του εργασιακού υλικού, το επόμενο βήμα είναι ο προσδιορισμός του κατάλληλου τύπου μηχανής επικάλυψης βύθισης.

Για μεγάλες ποσότητες μικρών μεταλλικών κατασκευαστικών στοιχείων, ιδίως για μέρη με τυφλές τρύπες ή πιο περίπλοκες γεωμετρικές διαστάσεις, μπορεί να είναι πιο κατάλληλη μια πλανητική μηχανή επικάλυψης με βύθιση-στροφή.

Για μεγαλύτερα εξαρτήματα, μια μηχανή επίχρισής με ένα καλάθι μπορεί να παρέχει καλύτερη λύση.

Αυτό δείχνει τη σωστή ακολουθία επιλογής:

1. Εργασιακό κομμάτι
2. απαιτήσεις διαδικασίας
3. μέθοδος φόρτωσης και επικάλυψης
4. διαμόρφωση εξοπλισμού
5. παραγωγική ικανότητα.

Εάν χρησιμοποιηθεί η χωρητικότητα ως πρώτο κριτήριο επιλογής, η σύγκριση του εξοπλισμού μπορεί εύκολα να γίνει μια απλή άσκηση αντιστοίχισης προδιαγραφών.Μια μηχανή με ονομαστική ικανότητα κοντά στην απαιτούμενη ισχύ μπορεί να φαίνεται η σωστή επιλογή.

Ωστόσο, η υψηλή θεωρητική ικανότητα δεν εγγυάται καλή παραγωγική απόδοση.

Εάν το εργασιακό κομμάτι δεν ταιριάζει με τη μέθοδο φόρτωσης, το σχέδιο κίνησης ή τον μηχανισμό επίχρισής του μηχανήματος, η πραγματική διαδικασία παραγωγής μπορεί να υποφέρει από ανεπαρκή φόρτωση, ασταθή χρόνο κύκλου,δύσκολη αλλαγή προϊόντος, ή ασυνεπής ποιότητα της επικάλυψης.

Ως εκ τούτου, η επιλογή του εξοπλισμού θα πρέπει πρώτα να απαντήσει εάν το μηχάνημα είναι κατάλληλο για το προϊόν.

Μόνον αφού επιβεβαιωθεί η καταλληλότητα, η συζήτηση θα πρέπει να προχωρήσει στην ταχύτητα παραγωγής.

Η ικανότητα γίνεται ουσιαστική μόνο αφού οριστεί η έννοια του εξοπλισμού

Αφού καθοριστούν το εργασιακό κομμάτι, η μέθοδος επικάλυψης και η διαμόρφωση της μηχανής, η παραγωγική ικανότητα μπορεί να υπολογιστεί με ουσιαστικό τρόπο.

Πάρτε μια πλανητική μηχανή επικάλυψης με έξι καλάθια για παράδειγμα.

Η πραγματική ωριαία παραγωγή του δεν είναι απλώς ένας σταθερός αριθμός που γράφεται σε ένα φύλλο προδιαγραφών.

• βάρος φόρτωσης παρτίδας,
• χρόνος κύκλου επικάλυψης,
• αποτελεσματικότητα φόρτωσης και εκφόρτωσης,
• χρήση του εξοπλισμού,
• και τον ρυθμό λειτουργίας της ολοκληρωμένης γραμμής επικάλυψης.

Ως εκ τούτου, η θεωρητική μέγιστη παραγωγική ικανότητα μιας μηχανής δεν θα πρέπει να θεωρείται ότι είναι πανομοιότυπη με τη βιώσιμη παραγωγή που μπορεί να επιτύχει ένα εργοστάσιο κατά τη διάρκεια μακροχρόνιας λειτουργίας.

Μια πιο χρήσιμη ερώτηση από το:

"Πόσους τόνους την ώρα μπορεί να επεξεργαστεί αυτό το μηχάνημα;"

είναι:

Με τα εξαρτήματά μου, τη μέθοδο φόρτωσης, τη διαδικασία επίχρισής μου και τις πραγματικές συνθήκες λειτουργίας, ποια σταθερή παραγωγή μπορεί να επιτύχει αυτό το μηχάνημα;"

Εξετάστε δύο κατασκευαστές που απαιτούν και οι δύο χωρητικότητα 1.000 kg/h.

Ο κατασκευαστής Α παράγει κυρίως τυποποιημένα μικρά κολλητικά στοιχεία.

Για αυτόν τον τύπο παραγωγής, η επιλογή του εξοπλισμού μπορεί να επικεντρώνεται στη συνεχή λειτουργική απόδοση, στην υψηλότερη φόρτιση των παρτίδων, στην αυτοματοποιημένη φόρτιση και εκφόρτιση και στους σταθερούς μακροπρόθεσμους χρόνους κύκλου.

Ο κατασκευαστής Β παράγει πολλά διαφορετικά μεγέθη προϊόντων και συχνά αλλάζει την παραγωγή σύμφωνα με τις παραγγελίες των πελατών.

Στην περίπτωση αυτή, η συμβατότητα των εξαρτημάτων, η ευκολία αλλαγής, οι ρυθμιζόμενες μεθόδοι φόρτωσης και η ευελιξία της παραγωγής μπορεί να είναι πιο σημαντικές από τη μεγιστοποίηση της θεωρητικής ωριαίας παραγωγής.

Η διαδικασία επιλογής ενός ώριμου εξοπλισμού δεν αφορά επομένως την εξεύρεση μιας μηχανής της οποίας οι προδιαγραφές συμβαδίζουν με έναν αριθμό χωρητικότητας.

Αφορά την εξεύρεση ενός συστήματος εξοπλισμού που να ταιριάζει με το προϊόν του κατασκευαστή, τη δομή παραγγελίας και τη μέθοδο παραγωγής.

Για το λόγο αυτό δεν μπορεί να επιλεγεί εξοπλισμός επίχρισής μόνο με βάση την ικανότητα, και για το λόγο αυτό ένα φύλλο προδιαγραφών από μόνο του σπάνια αρκεί για να καθοριστεί η σωστή λύση.

Ένα Καλό Εξοπλισμό Δεν Είναι Σχεδιασμένο Για Να Κάνει Όλα

Από την άποψη ενός κατασκευαστή εξοπλισμού, υψηλότερες προδιαγραφές δεν σημαίνουν αυτόματα καλύτερους εξοπλισμούς.

Ομοίως, μια μηχανή δεν είναι απαραίτητα καλύτερη απλώς και μόνο επειδή θεωρητικά μπορεί να χειριστεί ένα ευρύτερο φάσμα εξαρτημάτων.

Διαφορετικές ποσότητες καλαθιών, χωρητικότητα φόρτωσης, συστήματα κίνησης, επίπεδα αυτοματισμού και δομές μηχανών αναπτύσσονται για διαφορετικές συνθήκες παραγωγής.

Η παραγωγή χαμηλού όγκου και υψηλού μείγματος έχει διαφορετικές απαιτήσεις από την συνεχής παραγωγή μεγάλου όγκου.

Τα μικρά στερεόστρωμα θέτουν διαφορετικές απαιτήσεις στον εξοπλισμό από τα μεγάλα ή ακανόνιστα εξαρτήματα.

Επομένως, το πιο σημαντικό ερώτημα δεν είναι:

"Ποιο μηχάνημα έχει τις υψηλότερες προδιαγραφές;"

Είναι:

¢Ποια διαμόρφωση μηχανής ταιριάζει καλύτερα με τα εξαρτήματά μου και τη μέθοδο παραγωγής μου;"

Μόλις απαντηθεί αυτό το ερώτημα, οι αποφάσεις σχετικά με τη φόρτωση των παρτίδων, τον κύκλο λειτουργίας, το επίπεδο αυτοματισμού και την πλήρη διαμόρφωση της γραμμής γίνονται πολύ πιο σαφείς.

Ο σκοπός της επιλογής του εξοπλισμού δεν είναι να βρεθεί ένα μηχάνημα που θεωρητικά μπορεί να κάνει τα πάντα.

Το στόχο είναι να δημιουργηθεί ένα σύστημα επίχρησης που να μπορεί να υποστηρίξει αξιόπιστα τις πραγματικές απαιτήσεις παραγωγής του κατασκευαστή μακροπρόθεσμα.

Καθορίστε πρώτα το εργασιακό κομμάτι, και στη συνέχεια μιλήστε για την ικανότητα

Η επιλογή μιας μηχανής επικάλυψης ψευδαργύρου-αλουμινίου μπορεί να φαίνεται να είναι μια απόφαση σχετικά με τον εξοπλισμό, αλλά στην πραγματικότητα, είναι επίσης μια απόφαση σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο το εργοστάσιο θα οργανώσει την παραγωγή για τα επόμενα χρόνια.

Αντί να αρχίζεις με:

"Πόσους τόνους την ώρα μπορεί να παράγει αυτό το μηχάνημα;"

ξεκινάμε καθορίζοντας το εργασιακό κομμάτι, τη διαδικασία επίστρωσης, τις συνθήκες φόρτωσης και το μοντέλο παραγωγής.

Κατόπιν να διαπιστώσετε αν ο εξοπλισμός είναι κατάλληλος.

Μετά, υπολογίστε πόσο γρήγορα πρέπει να τρέξει.

Για την επιλογή εξοπλισμού επίστρωσης ψευδαργύρου-αλουμινίου, η χωρητικότητα δεν θα πρέπει να αποτελεί το σημείο εκκίνησης.

Το αντικείμενο πρέπει.

Κατανοήστε πρώτα τα εξαρτήματα, στη συνέχεια καθορίστε τη διαδικασία, στη συνέχεια επιλέξτε την κατάλληλη δομή εξοπλισμού, στη συνέχεια υπολογίστε την παραγωγική ικανότητα.

Για πολλά έργα γραμμών επικάλυψης ψευδαργύρου-αλουμινίου, η σωστή ακολουθία είναι μια από τις πιο σημαντικές αποφάσεις που λαμβάνονται στην αρχή.